மிகவும் மாசுபட்ட 10 நகரங்கள் பட்டியலில் வேலூருக்கு முதலிடம்!!!

இந்தியாவின் மாசுபட்ட 10 நகரங்கள் பட்டியலில் வேலூர் இடம்பெற்றுள்ளது.


தொழிற்சாலை கழிவுகள், மக்களின் அக்கறையின்மை போன்றவற்றால் அதிகம் மாசடைந்த நகரங்கள் பட்டியலைத் தயாரித்துள்ளது மத்திய சுற்றுச்சூழல் கட்டுப்பாட்டு வாரியம்.

'முதலிடம்' வேலூருக்கு....


அந்தந்த மாநிலங்களில் உள்ள சுற்றுச் சூழல் துறை மற்றும் ஐஐடி உதவியுடன் 88 தொழில் நகரங்களில் ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டது இந்த வாரியம். Comprehensive Environmental Pollution Index (CEPI) எனும் அளவீட்டின்படி நகரங்களின் மாசடைந்த தன்மை சோதிக்கப்பட்டது.

தமிழகத்தில் மட்டும் கோவை, கடலூர், மணலி, மேட்டூர், திருப்பூர், ஈரோடு மற்றும் வேலூர் ஆகிய 7 தொழில் நகரங்கள் இதில் இடம்பெற்றன.

இவற்றில் வேலூர் நகரம்தான் மிக மிக அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளது தெரியவந்தது. வேலூரில் மட்டும் 100-க்கு 81.79 CPEI புள்ளிகள் காற்று, நீர் மாசடைந்துள்ளது என இந்த சர்வே தெரிவிக்கிறது. நினைவிருக்கட்டும் இது தனியார் நடத்தியதல்ல. மத்திய அரசின் நிறுவனம் மாநில அரசுடன் சேர்ந்து நடத்திய சர்வே.

தமிழகத்தில் அதிக அளவு மாசடைந்த நகரங்களின் பட்டியலில் இரண்டாவதாக வருகிறது கடலூர். இங்கு காற்றும் நீரும் 77.45 சதவிகிதம் மாசடைந்துள்ளதாம். மணலியில் காற்று மிக மிக மோசமாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளதாம். ஒட்டுமொத்தமாக இங்கு 76.32 சதவிகிதம் சுற்றுச் சூழல் சீர்கேடடைந்துள்ளது.

கோவையில் தண்ணீர் கடுமையாக மாசடைந்துள்ளதாக இந்த ஆய்வில் கூறப்பட்டுள்ளது. காற்று மாசுபாடு அபாயகட்டத்தில் இருப்பதாகவும், நில மாசுபாடு மட்டும் ஓரளவு பரவாயில்லை என்றும், ஒட்டுமொத்தமாக 72.38 சதவிகிதம் சுற்றுச் சூழல் கெட்டுப்போயுள்ளதாகவும் கூறுகிறது.

திருப்பூர் நகரின் நிலம், நீர், காற்று மூன்றின் சுற்றுச் சூழலுமே அபாயகட்டத்தில் உள்ளது. இங்கு 68.38 சதவிகித மாசுபாடு பதிவாகியுள்ளது.

மேட்டூரிலும் இதே நிலைதான். ஆனால் இங்கு தண்ணீரின் நிலை படு மோசமாகியுள்ளது. 68.98 சதவிகிதம் மாசுபாடு கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

இந்த 7 தொழில் நகரங்களிலும் சற்று குறைவான மாசுபாடு ஈரோட்டில்தான் பதிவாகியுள்ளது. ஏராளமான தோல் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் சாயப்பட்டறைகள் உள்ள இந்த நகரில் 58.19 சதவிகிதம் அளவு சுற்றுச் சூழல் சீர்கெட்டுள்ளது.

ஆனால் இந்தியாவின் பிற மாநில நகரங்களோடு ஒப்பிடுகையில், தமிழகத்தின் சூற்றுச் சூழல் மாசுபாடு குறைவு என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

'குஜராத் ரொம்ப மோசம்!'

குஜராத்தின் அங்கலேஷ்வர்தான் அதிக மாசடைந்த நகரமாக உள்ளது, இந்திய அளவில். இங்கு சுற்றுச் சூழல் மாசுபாடு அளவு 100க்கு 88.5 புள்ளிகள். இதே மாநிலத்தின் வாபி நகரம் 88.09 சதவிகிதம் மாசடைந்துள்ளது.

உத்தரபிரதேசத்தின் காஸியாபாத் 87.37 புள்ளிகளும், மகாராஷ்ட்ராவின் சந்திராபூர் 83.88 புள்ளிகளும், சத்தீஷ்கரின் கோர்பா 83 புள்ளிகளும், ராஜஸ்தானின் பிவாடி 82.91 சதவிகிதமும், ஒரிஸாவின் தல்சர் 82.09 புள்ளிகளும் பெற்றும் மாசடைந்த நகரங்கள் வரிசையில் முன்னணியில் உள்ளன.

இந்த சர்வேக்காக தேர்வு செய்யப்பட்ட 88 தொழில் நகரங்களில் 43 நகரங்கள் நிலை மிகவும் கவலை தருவதாக உள்ளதாகவும், பல நகரங்களின் சுற்றுச் சூழல் அளவு சீர் செய்ய முடியாத அளவு கைமீறிப் போய்விட்டதாகவும் மத்திய சுற்றுச்சூழல் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் கவலை தெரிவித்துள்ளது.

இந்த அறிக்கையை வெளியிட்ட மத்திய அமைச்சர் ஜெய்ராம் ரமேஷ், "பல தொழில் நகரங்களின் நிலையை உயர்த்த ஏராளமான தொகையை அரசு செலவிட்டுள்ளது. இந்த நகரங்களில் உள்ள தொழிற்சாலைகள் இனி மாசுபடுத்த ஒன்றுமே இல்லை எனும் அளவு சுற்றுப் புறத்தை நச்சாக்கி வைத்துள்ளன என்ற உண்மையை ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும். ஆனால் அவற்றின் தரத்தை உயர்த்த முடியுமா என்று தெரியவில்லை. இன்னும் முயற்சித்துக் கொண்டுதான் உள்ளோம்.." என்றார்.

தமிழகத்தின் வேலூரில் அதிகபட்ச தோல் தொழிற்சாலைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. இவற்றிலிருந்து வரும் கழிவுகளை அகற்ற அரசு மிக அதிக அளவு நிதியை செலவிட்டும் இம்மியளவு கூட முன்னேற்றம் ஏற்படவில்லை. மேலும் பாழானதுதான் மிச்சம். இனி ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பதுதான் உண்மை என்கிறது சுற்றுச்சூழல் வாரிய அறிக்கை.


என்ன செய்யப் போகிறார்கள் வேலூர் மக்கள்?

 
நன்றி : தட்ஸ்தமிழ்

சூழ்நிலைக் கைதிகள்.. - படித்ததில் பிடித்தது

சூழ்நிலைக் கைதிகள்..  -   படித்ததில் பிடித்தது


”சூழ்நிலை அமையாத வரை எல்லோரும் நல்லவர்களே” என்பது எத்தனை சத்தியமான உண்மை. இதற்கு எழுத்தாளர் திரு எஸ்.ரா அவர்கள் ஈரோடு புத்தகக் கண்காட்சியில் சொன்ன இரண்டு விஷயங்களை இங்கே பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

சம்பவம் 1:

ஒரு சிறிய நகரத்தின் நகைக்கடை ஒன்றில் தனது இருபதாவது வயதிலிருந்தே கணக்குப் பிள்ளையாக வேலை செய்யும் வயது ஐம்பதைக் கடந்துவிட்ட நேர்மையான ஒரு மனிதர். அவரின் முதலாளி கணக்குப் பிள்ளையின் மீது இருக்கும் நம்பிக்கையில் பெரும்பாலும் கடைக்கு வருவதில்லை, பொறுப்பையுணர்ந்த கணக்குப் பிள்ளையும் முதலாளியின் மீது அளவு கடந்த விசுவாசத்தோடு இருந்தார். ஒரு நாள் முதலாளி தனக்கு வயதாகிவிட்டதாலும், கடையில் பெரிதாய் வருமானம் வராததாலும் நகைக்கடையை மூடிவிட முடிவு செய்து கணக்கப் பிள்ளைக்கு சேர வேண்டிய சம்பளத்தொகையையும் மேற்கொண்டு கொஞ்சம் பணமும் கொடுத்து, ”நாளையிலிருந்து வேலைக்கு வரவேண்டாம்,வேறு வேலை தேடிக்கொள்” என்கிறார்.

கணக்குப் பிள்ளை,”இந்த வயதில் என்னை எங்கே புதிதாய் வேலைக்குச் சேர்ப்பார்கள்” என்று ஆரம்பித்து, ”திருமணத்திற்கு காத்திருக்கும் மகள் மற்றும் குடும்பத்தை எப்படி காப்பாற்றுவேன்” என முதலாளியிடம் தொடர்ந்து கடையை நடத்துமாறு கெஞ்சிக் கேட்கிறார். முதலாளிக்கும் கணக்குப் பிள்ளையின் நிலை புரிந்தாலும் லாபமில்லாத கடையை இனிமேலும் நடத்துவதில் உள்ள நடைமுறை சிக்கல்களைச் சொல்லிவிட்டு கைவிரித்து விடுகிறார்.

வழக்கம் போல் கடையை மூடிவிட்டு சாவியை முதலாளி வீட்டிற்கு கொடுக்க போகும்போது தன் மகளின் திருமணச் செலவுகளை நினைத்து பயம்கொண்ட கணக்குப்பிள்ளைக்கு அன்று வசூலான பணத்தையும்,நகையில் கொஞ்சமும் எடுத்தால் என்ன என்ற எண்ணம் வருகிறது.பெரிய மனப் போராட்டத்திற்கு ஆளாகிறார்.

சம்பவம் 2:

சின்ன வயதிலிருந்தே தன்னை வளர்த்த தனது அண்ணன் குடும்பம்தான் எல்லாமே என்று திருமணமே வேண்டாம் என்று இருக்கும் தம்பி தன் மொத்த வருமானத்தையும் அண்ணன் குடும்பத்திற்கே கொடுக்கிறான். அண்ணன் எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும் திருமணத்திற்கு ஒத்துக்கொள்ள மறுக்கிறான்.

ஒரு நாள் அண்ணன் வீட்டில் இல்லாத போது சமையலறையில் தண்ணீர் குடிக்கச் செல்லும் தம்பி சமைத்துக்கொண்டிருக்கும் அண்ணியின் விலகிய முந்தானையைப் பார்த்து சபலம் கொண்டு வெறித்துப் பார்க்கிறான்.பிறகு தனது சம்பாத்தியத்தின் கீழ் இருப்பவர்கள்தானே தொட்டால் என்ன என்கிற எண்ணம் வர கையைப் பிடிக்கிறான் மிரண்டுபோய் செய்வறியாது நிற்கும் அண்ணியின் முகத்தைப் பார்த்து சுதாரித்து கையை விடுவித்துவிட்டு தனது அறைக்கு திரும்பி விடுகிறான்.

விஷயம் அறிந்துகொள்கிற அண்ணன் ஒரு பெரிய தொகை மற்றும் தம்பி பெயரிலான பேங்க் பாஸ்புக் ஆகியவற்றைக் கொடுத்துவிட்டு,”தயவு செய்து வேறு எங்கேயாவது தங்கிக்கொள்” என்கிறான். அண்ணனின் காலில் விழுந்து மன்னிப்பு கேட்கும் தம்பியை ஆறுதலாய் பிடித்துக்கொள்ளும் அண்ணன் சொல்கிறான்,”இதுக்குதான்டா கல்யாணம் பண்ணிக்கோன்னு சொன்னேன் ” என்று கூறிவிட்டு மேலும் “இது உனக்கும் எனக்குமான பிரச்சனை இல்லை உலகத்துப் பிரச்சனையே இதுதான்டா” என்கிறான்.

சம்பவம் ஒன்றில் தனது வாழ்நாளின் பெரும்பான்மையை நேர்மையாக கடந்துவிட்ட ஒரு மனிதரை தனது நேர்மைக்கு எதிரான எண்ணத்தை அவரிடம் விதைத்தது எது? அவர் அந்த பணத்தை களவாடியிருப்பின் அதுநாள் வரை அவரின் மேலிருந்த நல்லவர் பிம்பத்தை எத்தனை எளிதாக கேலி செய்து அசிங்கப்படுத்திவிடும் சமூகம்.

சம்பவம் இரண்டில் தன்னைச் சார்ந்து இருக்கும் மனிதர்களையும் தனது உடமைகளைப் போல் எண்ணுகிற மனோபாவம் வந்துவிடுகிறது. மேலும் அந்தப் பெண்ணிடம் தவறாக நடக்க முயற்சிக்கும்போது அவள் மிரண்டு நின்றாலும் எதிர்ப்பை தெரிவிக்காமல் செய்வதறியாது நிற்க வைத்தது எது?

அந்த கணக்குப் பிள்ளையும் சரி,தம்பியும் சரி தான் இப்படி நடந்து கொள்வோம் என்பதை அப்படியொரு சூழ்நிலை அமையும் வரை கற்பனையில் கூட நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்.

நாம் எல்லோருமே தவறுகள் செய்யும்போது அதற்கு ஒரு நியாயத்தைக் கற்பித்துக்கொண்டு நல்லவர்களாகக் காட்டிக்கொள்ள முயற்சிப்போம். அதே மற்றவர்களுக்கென்று வரும்போது அவர்களை நிராகரிப்பது, கார்னர் செய்து ஆளாளுக்கு நீதிமான்களாகி தண்டனை கொடுப்பது போன்றதைச் செய்வோம்.

தவறு செய்வது எல்லோருக்கும் பொதுவான இயல்பு என்பதையும், நாம் அனைவருமே தண்ணீரைப் போன்றவர்கள் சூழ்நிலை என்னும் பாத்திரம் மட்டுமே நமது வடிவத்தை தீர்மானிக்கும் சக்தி என்பதை அறிந்தும் அடுத்தவரின் சூழ்நிலைகளை புரிந்துகொண்டு சக மனிதர்களை நேசிப்போம்.

குறிப்பு : அடிப்பதற்கும்,கொலை செய்வதற்கும் கூட ஏதோ சூழ்நிலையிருக்கும் என்றெல்லாம் கேட்க மாட்டீங்க தானே. :)))))


நாடோடி இலக்கியன் பக்கம்

தெலுங்கானா தேவையா ?

 

தெலுங்கானா ?

தெலுங்கானா...இந்த வார்த்தை இன்று இந்தியாவில் யாரும் சொல்லக்கூடாத, பிரச்சினைக்குரிய வார்த்தையாகிவிட்டது .ஏன்இப்படி?எதனால் ? என்றெல்லாம் சிந்தித்தோமானால் நன்கு புலப்படும் . இன்று இந்தியாவில் இருப்பவர்களுக்கு தெலுங்கு தெரிகிறதோ இல்லையோ தெலுங்கானா நன்றாக  தெரியும்.அந்த வகையில் தெலுங்கானா கோரி போராடுபவர்களுக்கு ஒரு வெற்றி கிடைத்தது உண்மை .

தெலுங்கானா -தனிமாநிலம்

தெலுங்கானா - என்ன இது? அப்படியென்றால் என்ன ? ஏன் திடீரென்று தனிமாநிலம் கேட்டு ஆந்திராவில் போராட்டம் செய்கிறார்கள் ? என்று நினைப்பவர்களுக்கு ஒன்று சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன் .இந்த தெலுங்கானா போராட்டம் இன்று நேற்று வந்ததல்ல ,இந்திய சுதந்திரம் வாங்குவதற்கு முன்பிருந்தே இந்த போராட்டம் நடந்து வருகிறது .என்ன முன்பு பாகிஸ்தானுடன்  இணைவோம் என்று சொல்லிவந்தவர்கள் இன்று தனிமாநிலம் கேட்கிறார்கள் அவ்வளவுதான் .  
இந்திய சுதந்திரம் அடைந்த பிறகும் இன்றைய தெலுங்கானா ( அன்று நிஜாம்அரசு ) நிஜாம் மன்னரிடமே இருந்தது ,அது

இந்தியநாட்டின் வரையறைக்குள் வரவில்லை என்று சொல்வதைவிட நிசாம் இந்தியாவுடன் சேர விரும்பவில்லை என்று சொல்வதுதான் சரியாக இருக்கும் .அவருடைய எண்ணமெல்லாம் பாகிஸ்தானுடன் இணையவேண்டும் என்பதாக இருந்தது .

இந்தியாவின் இரும்பு மனிதர் என்று அனைவராலும் போற்றப்படும் ,இந்தியாவின் முதல் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் திரு.சர்தார் வல்லபாய் படேல் அவர்கள் எவ்வளவோ பேச்சுவார்த்தை நடத்தியும் ,தூதுக்குழுவினரை அனுப்பியும் நிஜாம் பாகிஸ்தானுடன் நட்புறவு என்ற கொள்கையிலிருந்து மாறவில்லை .எனவே வேறுவழியின்றி இந்திய ராணுவம் நிஜாமுடன் போரிட்டு நிஜாமாபாத்தை  மீட்டது .
பின்னர் மொழிவாரி மாநிலம் என்ற கோரிக்கைக்கு செவி சாய்க்க விரும்பிய இந்திய அரசு தெலுங்கனா,ஆந்திரம் இரண்டு இடத்திலும் மக்கள் பேசும் மொழி தெலுங்கு என்ற அடிப்படையில் தெலுங்கானாவை ஆந்திரத்தில் சேர்த்துவிட்டது .அன்று முதல் இன்று வரை ஆந்திரம் தெலுங்கானா பகை ஓயவில்லை . அனால்

தெலுங்கானா மக்கள் பேசும் மொழி தெலுங்கு ,மராட்டி,பிஹாரி சேர்ந்த கலவையாக இருக்கும் ,இன்று வரை தெலுங்கு திரைப்படங்களில் கேலி செய்வதற்கு மட்டுமே இந்த மொழியை பயன்படுத்துகின்றனர் ஆந்திரத்தை சேர்ந்தவர்கள் .

உண்மையில் இன்று ஆந்திராவில் போராடுபவர்கள்  அனைவருக்கும் இந்திய நாட்டு பற்று உள்ளதா ? அதன் காரணமாகத்தான் இவ்வளவு போராட்டமா என்றெல்லாம் நீங்கள் கேட்டால் நான் சத்தியமாக இல்லை என்று தான் சொல்லுவேன் .இந்த போராட்டங்கள் அனைத்தும் பொதுமக்களாலோ,இல்லை மாணவர் சங்கங்களாலோ முன்னெடுத்து செல்லப்படவில்லை. ஹைதராபாத்தில் கோடிக்கணக்கான சொத்துக்களை வாங்கி போட்டிருக்கும் தொழிலதிபர்கள் ,அரசியல்வாதிகள் போன்றோர் எங்கே தெலுங்கானா பிறந்துவிட்டால் நம்முடைய சொத்துக்களுக்கு பங்கம் வந்துவிடுமோ என்ற தனிமனித சுயநலத்திற்காகத்தான் இவ்வளவு கலவரங்களை தூண்டிவிட்டு  வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்களே தவிர ,உண்மையில் மாநில உணர்வோ ,தாய்நாட்டு உணர்வோ அல்ல .இன்று தூண்டிவிட்ட அனைவரும் சுவிஸ் பாங்க்கில் கோடிக்கணக்கான பணத்தை பதுக்கி வைத்திருப்பவர்களே!!!.

தெலுங்கானா வளர்ச்சி 

 சுதந்திரம் அடைந்து இத்தனை வருடத்தில் அந்திரப்ரதேசம் அடைந்துள்ள வளர்ச்சி பிரம்மிக்கவைக்கக்கூடையது ,பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் அந்த வளரச்சிஎல்லாம் எங்கே என்று பார்த்தீர்களேயானால் ( ஹைதராபாத் தவிர்த்து ) அனைத்தும் ராயலசீமா மற்றும் கடலோர பகுதிகள் என்பது கண்கூடாக தெரியும். தெலுங்கானா ஆரம்பத்திலிருந்தே இவ்விரண்டு பகுதியினரால் புறக்கணிக்கப்பட்டே வருகிறது .இப்போது கூட ஹைதராபாத்தை தவிர்த்த தெலுங்கானா மாநிலம் என்றால் இவர்கள் பிரச்சினை செய்யமாட்டார்கள் .நீங்கள் கேட்கலாம் ஹைதராபாத்  தெலுங்கானாவில் தானே உள்ளது,தெலுங்கானாவை புறக்கணிக்க நினைத்தால் இவர்கள்  ஹைதராபாத்தை வளரவிட்டிருக்கக்கூடாது அல்லவா என்று .இந்த இடத்தில் நீங்கள் ஒன்று யோசித்து பார்க்கவேண்டும் சில ஆண்டுகளுக்கு  முன்பு வரை ஹைதராபாத் ஆந்திராவின் தலைநகர் இல்லை.கர்நூல்தான் அதன் தலைநகராக இயங்கி வந்தது .தெலுங்கானா இணைப்பிற்கு பிறகு ஹைதராபாத் நகரின் வளர்ச்சி ,நிஜாம் ஏற்படுத்தியிருந்த வளங்கள் ஹைதராபாத்தை ஆந்திராவின் தலைநகராக ஆக்க வைத்தது .

இன்றுவரை ஹைதராபாத்தை வளர்த்த ஆந்திர அரசும் சரி ,ஊடகங்களும்
சரி ,தெலுங்கானாவின் மற்ற முக்கிய நகரங்கலான கரீம் நகர் ,நிசாமாபாத் ,மகபூப் நகர்களைப் பற்றி செய்திகூட வெளியிடுவதில்லை,முற்றிலும் மறைக்கப்படுகிறது . இன்று இந்த போராட்டம் தெலுங்கானா மாநிலம் உருவாகக்கூடாது என்பதற்காக அல்ல .ஹைதராபாத் தெலுங்கானவுடன் சேர்க்கக்கூடாது என்பதற்க்காத்தான் என்பது தினமும் வரும் தெலுங்கானா பிரச்சினைகளை கூர்ந்து கவனிப்பவர்களுக்கு தெரியும். இன்றுவரை (நேற்று முளைத்த சத்தீஸ்கர் ,ஜார்கண்ட் மாநில பிரச்சினைவரை )தனிமாநிலம் வேண்டும் என்றுதான் போராட்டம் நடந்திருக்கிறதே தவிர ,கூடாது என்பதற்காக போராட்டம் நடப்பது இந்திய வரலாற்றிலேயே இதுதான் முதல் முறை .

கூர்க்காலாந்து கோரிக்கை

 இன்று தெலுங்கர்கள் இவ்வளவு வன்முறையை கையிலெடுத்த பின்   முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் மத்திய அரசு ,கடந்த 26 வருடங்களாக தங்களுக்கு என்று தனிமாநிலம் வேண்டும் என்று கோரும் கூர்க்கா மக்களின் கூர்க்காலாந்து போராட்டத்தை கண்டுகொள்ளவே இல்லை இன்றுவரையிலும் கூட. பாவம் கூர்க்காமக்கள் தமிழர்களின் கோரிக்கைகள் போலவே அவர்களின் கோரிக்கைகளும் மத்திய அரசால் கண்டுகொள்ளாமல் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன .

நான் இவ்வளவு சொல்வதனால் நான் தெலுங்கானா கோரிக்கைக்கு ஆதரவாளனோ என நீங்கள் நினைக்க கூடும்.தெலுங்கானா என்ற மாநிலம் உதிப்பதற்கு முன் இந்த இந்திய அரசு சிலபல சட்டதிருத்தங்களையும் ,சட்டங்களையும் கொண்டுவரவேண்டும் .ஏனென்றால் நிசாம் என்கிற மன்னன் ஆரம்பத்திலேயே தெலுங்கானாவை இந்தியாவுடன் இணைத்திருந்தால் அது இன்றைக்கு ஜம்மு-காஷ்மீர் போல ஒரு தனிசட்டதிட்டம் கொண்ட மாநிலமாக இருந்திருக்கும்.இன்று இரண்டாம்தர மக்களாக ஆந்திரா மக்களால் பார்க்கப்படும் தெலுங்கானா மக்களுக்கு ஒரு விடிவு பிறக்காமல் இந்த தெலுங்கானா மாநிலம் பிரிக்கப்படுமேயனால் அது சந்திரசேகர ராவ் என்ற தனிமனிதன் முதலமைச்சர் ஆவதற்கு மட்டுமே பயன்படும் .

மேலும் ஜார்கண்ட்  மாநிலத்தில் ஒரு மதுகோடா போல இங்கு  யாரும் உருவாகாமல் தடுக்கப்பட வேண்டும் .கண்டிப்பாக தெலுங்கானா என்ற மாநிலம் பிறந்தால் அது தமிழகத்தை(கலைஞர் ) போல சந்திரசேகர ராவ் அன்ற மனிதனின் குடும்ப சொத்தாக 99 % வாய்ப்புள்ளது .இதெயெல்லாம் மத்திய அரசும் ,மக்களும் சிந்தித்து பார்க்கவேண்டும் .

எதோ நான் அறிவுஜீவிபோல ,எல்லாவற்றையும் பற்றி பேசுகிறேன் என்று நீங்கள் நினைக்க கூடும் ,உண்மையில் என்னை இந்த கட்டுரை எழுதவைத்தது நான் என்னுடைய வலைதலத்தில் போட்டிருந்த வாக்களியுங்கள் பகுதிதான் .அதில் பலபேர் அளித்தபதிலில் தெலுங்கானாவே ஒரு தப்பான கோரிக்கை என்று நினைக்கிறார்களோ என்று எனக்கு ஐயம் ஏற்பட்டதனால் ,அதைப்பற்றி என்னால் முடிந்த அளவுக்கு உங்கள் அனைவருக்கும் விலக்கிவிடவேண்டும் என்றே இந்த கட்டுரையை எழுதினேன் .


ஏனென்றால் என்வலைதளத்தைப் படிப்பவர்கள் தெலுங்கானாவைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது என்று யாரிடமும் சொல்லக்கூடாது !!!!.நாம் இங்கு தற்கால அரசியல் ,சினிமா ,உலகநிலவரம் முதற்கொண்டு அனைத்தையும் விவாத்து தெளிவுபெற வேண்டும்  என்பதே என்னுடைய ஆசை .

தோழர்களே!! ஒன்று கூடுங்கள் !! விவாதிக்க .நான் மேல்குறிப்பிட்டவற்றில் உங்களுக்கு ஏதேனும் மாற்று கருத்து இருப்பின் தவறாமல் விமர்சிக்கவும். ஒத்தகருத்து இருப்பின் அதையும் தெரிவிபடுத்தவும் .....இப்படிக்கு...

-சூரியன் .

வேட்டைக்காரன் - திரைவிமர்சனம்

 

வேட்டைக்காரன்! விஜய் படம் என்பதற்காகவே அதை எதிர்க்கும் நண்பர்களுக்கிடையே நான் இந்த படத்தை சென்று பார்த்தேன்.(கூடவே உலக சினிமாவை மட்டுமே பார்க்கும் அறிவு ஜீவிகளுடன்??!!!).சும்மா சொல்லக்கூடாது தியேட்டர் சென்றவுடன் தமிழ்நாடா,கர்நாடகாவா என்றே குழம்பும் அளவுக்கு பேனர்கள் ,கட்அவுட்டுகள் ,தோரணங்கள் என்று களைகட்டியிருந்தது .என்னுடன் வந்த ஒருவன் டேய்! கர்நாடகாவுல விஜய்க்கு இவ்ளோ ரசிகர்களா என்று வியக்கும் அளவுக்கு இருந்தது தியேட்டரில் கூட்டமும் .

நாங்கள் முன்கூட்டியே சென்றதால் எந்தவித பிரச்சினையும் இல்லாமல் டிக்கெட் எடுத்து கியூவில் நின்றோம் .தியேட்டருக்கு போகும் போதுதான் சிலபல வேலைகள்  செய்யவேண்டும் என்று எங்கள் கூட்டத்தில் ஒருவர் இருக்கிறார்.அவரால் நங்கள் கொஞ்சம் படபடப்பாக வேண்டியதாயிற்று. அப்பாடா ஒருவழியாக உள்ளே போய் நல்ல சீட்டாக பார்த்து உட்கார்ந்தாச்சு.

வேட்டைக்காரன் கதை :

தூத்துக்குடியில் +2  நான்காவது முறையாக எழுதி ரிசல்ட் க்காக  வெயிட் பண்ணிக்கொண்டிருக்கும் ரவி (இல்லை இல்லை போலீஸ் ரவி ,இதுதான் படத்தில் ஹீரோவோட பேரு ) ஊரில் நடக்கும் தவறுகளை தட்டி கேட்டுக்கொண்டு  ஒரு போலிசாகவே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான் .இவனுடைய லட்சியமெல்லாம் Encounter specialist  தேவராஜ் (தெலுங்கு நடிகர் ஸ்ரீ ஹரி ) மாதிரியே பெரிய போலீஸ் அதிகாரியாக வேண்டும் என்பதுதான் . அவருக்காக ஊர் நடுவில் பெரிய கட்அவுட்டு வைக்கிற அளவுக்கு பெரிய விசிறி . 

இப்படியே போய்கொண்டிருக்கிற போலீஸ் ரவி வாழ்கையில் திடீரென்று ஒரு அசம்பாவிதம் நிகழ்கிறது .அது அவரு +2  பாஸ் பண்றதுதான் .அப்புறம் ஒரு வழியாக தேவராஜ் படிச்ச அதே காலேஜ்ல சீட் வாங்கி  சேர்கிறார்  விஜய்.முதல் நாளே தன் சக மாணவிக்கு நேரும் அவமானத்திற்கு பதில் தீர்த்து மாணவர்கள் மத்தியில் நல்ல பேரை வாங்கும் விஜய் ,அப்படியே அந்த மாணவியை தன்னுடைய தோழி ஆக்கிகொள்கிறார்.  அவள் மூலமாகவே தேவராஜ்போல் தானும் ஆட்டோ ஒட்டி சம்பாதித்துதான்  படிக்க வேண்டும் என்ற ஆசையையும் நிறைவேற்றிக்கொள்கிறார்.

ஹீரோ சிட்டிக்கு வந்தாச்சே !! இப்போ வில்லன் என்ட்ரி அகனுமே ? வருகிறார் சாய்குமார் வித்தியாசமான கெட் டப்பில் .அவருக்கு அழகான பெண்களை பார்த்தவுடனே படுக்கைக்கு  அழைக்கும் ( கடத்தி செல்லும் )  குணம். அதை நிறைவேற்றுவதற்காகவே கூட 5 அல்லக்கைகள் .தன் தோழி மீது  அதே வில்லனின் கடைக்கண் பார்வை விழ !!! ஹீரோ வில்லனுடன் மோதுகிறார் ,அவரை அடித்து வீழ்த்தி ஆஸ்பத்திரியில் படுக்க வைக்கிறார் ,கூடவே அவருக்கு இருந்த Image ஐ யும் உடைக்கிறார். இப்போ போலீஸ் வந்து வில்லனை பிடிப்பார்கள் என்று நீங்கள் நினைத்தால்  தவறு,அவர்கள் விஜய்ஐ சிறையில் அடைத்து துன்புறுத்துகிறார்கள்.ஒரு கட்டத்தில் பொங்கி எழும் ஹீரோ சிறையை உடைத்து வெளியில் வர பெரிய Polica force வந்து அவரை மடக்கி பிடித்து மறுபடியும் சிறையில் அடிக்கிறார்கள் .மேலும் பழைய வெடிகுண்டு கேஸில் விஜய் பெயரையும் சேர்த்து Encounter  la போட்டு தள்ள காட்டுக்கு அழைத்து செல்கிறார்கள் ,அங்கிருந்து  தப்பிக்கும் விஜய் ஆற்றின்  முடிவான அருவியில் இருந்து குதித்து சின்ன முழங்கால் காயத்தோடு தப்பிக்கிறார்!!!! ????? .

தப்பித்த விஜய் நேராக பெரிய வில்லன் சலீம் கௌஸ் முன்னாள் போய் நிற்க அவர் விஜயை கூட்டிக்கொண்டு தன்னுடை ஒரு நாள் வேலையை விளக்குகிறார் ( பயம் காட்றாராமாம்). இதன் மூலம் எதிரியின் கோட்டையை புரிந்து கொள்ளும் விஜய் அவனை அழிக்க தானும் ரவுடி ஆகிறார் ( புலி உறுமுது  பாடல் ஒலிக்க). எப்படி அவர் வில்லனை அழிக்கிறார் ,தன்னுடைய நிஜ ஹீரோ தேவராஜை பார்த்தாரா இல்லை அவர் என்ன ஆனார் என்பதுடன் படம் முடிவடைகிறது இடை இடையே காதல்,காமெடி காட்சிகளுடன் .

விமர்சனம் :   

இதற்க்கு முன் வந்த படங்களை விட இந்த படத்தில் விஜயின் அறிமுக காட்சியில் அடக்கி வாசித்திருக்கிறார்கள் .Opening song ல் விஜயுடைய பையன் வந்து ஆடுவது  கலகலப்பு ,விஜய்க்கு இவ்வளவு  பெரிய மகனா என்று தியேட்டரில் பெரும்பாலனோர்  சலசலத்தது கேட்கமுடிந்தது. ஊரில் செய்யும் கலாட்டா அதை தொடர்ந்து சென்னைக்கு கிளம்புவது வரை ஏற்கனவே பல படங்களில் பார்த்தது போலவே இருந்தது பலவீனம் .ரயில்வே ஸ்டேஷன் ல அனுஷ்காவை பார்த்ததும் விஜய்யும் சத்யனும் செய்யும்  காமெடி கலாட்டா தூள் .

சென்னை வந்ததும் ஸ்ரீஹரியை போய் பார்க்கும் விஜய் அவர் ஊரில் இல்லை என்றதும் எங்கு தங்குகிறார் என்பதெற்கெல்லாம் விடை இல்லை .விஜய்யும் ,அனுஷ்காவின் பாட்டி சுகுமாரியும் சேர்ந்து செய்யும்  காமெடி கலாட்டவில் தியேட்டரே கல கல . ஸ்ரீநாத் காமெடி செய்கிறேன் பேர்வழி என்று வந்து உண்மைலேயே காமெடி பீஸாகி போகிறார். வடிவேல் ,விவேக்,சந்தானம் போன்ற காமெடியன்களின் உதவி இல்லாமல் கதையோடு விஜய் செய்யும் காமெடிகள் ரசிக்க தக்கவை . ஒரு மசாலா படத்திலேயே இவ்வளவு செய்ய முடிகிற விஜய், கமல் போல ஒரு முழுநீள நகைச்சுவை படத்தில் நடித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்பது ரசிகர்களின் விருப்பம் . 

சண்டைக்காட்சிகள் அனைத்தும் அனல்பறக்க உள்ளது ,அனால் வில்லனின் அடியாட்களுடன் விஜய் பின்னால் பறப்பது எல்லாம் டூமச் .அதை பார்த்து சிரிப்பதை தவிர வேறு வழியில்லை. வில்லன் கதாபாத்திர  வடிவமைப்பில் ஏதும் புதுமை இல்லை,அதே காட்டு கத்தல் தான் . சலீம் கௌஸ் -ன் நடிப்பு அருமை ,அதுவும் கிளைமாக்ஸ்ல் அவர் பேசும் வசனமும் ,அந்த தொனியும் சூப்பர்.

அனுஷ்கா - ரசிகர்கள் அவரிடம் என்ன எதிர்பார்ப்பார்கள் என்பதை தெரிந்து நடித்திருக்கிறார் .மற்றபடி வழக்கம் போல விஜய் பட நாயகியாக வந்து அவரை காதல் செய்வதைத்தவிர யான் வேறொன்றும் அறியேன் பராபரமே என்று சொல்லி செல்கிறார். சத்யன் இந்த படத்தில் ஹீரோ friend என்கிற அந்தஸ்துக்கு  உயர்ந்திருக்கிறார், இதே போல் வாய்ப்புகளை செலக்ட் செய்து நடித்தால் அவருக்கு பெரிய எதிர்காலமுண்டு .
  
தில்,தூள்,திருப்பாச்சி,பகவதி படங்களின் பாதிப்பு அங்கங்கே தென்படுவதை தவிர்க்கமுடியவில்லை .ஒருவேளை டைரக்டர் இந்த படத்தை எப்படியாவது ஹிட்டாக்கியே தீரவேண்டுமென்று இப்படிசெய்துவிட்டாரோ என்னவோ.ஆனால் படத்தில் Director Touch என்ற வார்த்தைக்கு ஒரே காட்சி கூட இல்லை ,இயக்குனர் முழுக்க முழுக்க விஜய் என்ற தனிமனிதனை நம்பி களத்தில் இறங்கியிருப்பது படம் பார்க்கும் கடைசி ரசிகனுக்கு கூட கண்கூடாக  தெரிகிறது .சத்யன் கொலைக்கு பழிவாங்க விஜய் செய்யும் செயல்கள் கண்மூடி திறப்பதற்குள் முடிந்துவிடுவதால் ,என்ன நடக்கிறது என்பதை எல்லோராலும் புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை .சாய்குமாரை கொலை செய்ய காரை தண்ணியில் தள்ளி remote மூலம் Door lock செய்வதெல்லாம் ரசிக்கும்படி இருந்தது .
பஞ்ச் டயலாக் இல்லாத விஜய் படம் ( ஒரே ஒரு டயலாக் " சாமிகிட்ட மட்டும்தான்" தவிர) .உபயம்: சன் பிக்சர்ஸ்.

பாடல்கள் அனைத்தும் ஏற்கனவே ஹிட்டாகிவிட்டன  .புலி உறுமுது பாடல் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு படமாக்கப்படவில்லை. மற்ற பாடல்கள் அனைத்தும் அருமை .பின்னணி இசையில் ஒன்றும் புதிதாக சொல்வதற்கில்லை ,விஜய் அந்தோனி இன்னும் கொஞ்சம் நன்றாக முயற்சித்திருக்கலாம்  .ஒளிப்பதிவு -கோபிநாத் பாடல் காட்சிகளை தவிர மற்ற எதிலும் அவர் சாதிக்கவில்லை. படத்தொகுப்பு -V.T.விஜயன் ,பாடல்கள் அனைத்தும் திடீரென்று முடிந்து காட்சிகள் தொடர்வது சற்று கடினமாக உள்ளது ,இன்னும் Soft Editing செய்திருக்கலாம் .விஜயிடம் எல்லோரும் எதிர்பார்க்கும் டான்ஸ் இந்த படத்தில் குறைவு.சொல்லிக் கொள்கிற  அளவுக்கு விஜய்க்கு இந்த படத்தில் Dance movements இல்லை (உச்சி மண்டை பாடலில் வரும் தலைகீழ் நடனம் தவிர )என்பது  ரசிகர்களுக்கு பெரிய ஏமாற்றம் .கோடிக்கணக்கான விஜய் ரசிகர்களின் சார்பாக ஒரே வேண்டுகோள் ..இந்த படம் ஓடுகிறது என்பதற்காக மீண்டும் இதே போல் நடிக்காமல் atleast கதையாவது புதுசா தேர்ந்தெடுத்து நடிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன் .

3 மணிநேரத்திரைப்படம் ,போரடிக்காமல் செல்கிறது...காமெடி,காதல் என்று முதல் பாதி அருமை . வழக்கம் போல அடிதடி ,பழிவாங்கல் என்று இரண்டாம் பாதி.

விஜய் ரசிகர்களுக்கு நல்ல தீனி ,மற்றவர்களுக்கு ஓகே ரகம்.

வேட்டைக்காரன் - ரசிகர்களை வேட்டையாடாதவன்.

-சூரியன்

தினமலர் – மலிவு விலையில் மனு தர்மம் !!!

தினமலருக்கு ஆகாதவர்களின் பட்டியல் மிக நீளமானது. பெரியார் இறந்து பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டபிறகும் அவரை மட்டம்தட்டி இன்றளவும் செய்திகளை வெளியிடுகிறார்கள். இசுலாமியர்களை தீவிரவாதிகளாக சித்தரித்து அந்த சமூகத்தையே தமிழ் நாட்டில் அச்சுறுத்தியதில் ஆ.எஸ்.எஸுக்கு அடுத்த இடம் நிச்சயம் தினமலருக்குத்தான். ஈழ ஆதரவாளர்களை புலி ஆதரவாளரென அரசுக்கு ஆள்காட்டி வேலை பார்த்ததில் தொடங்கி விவசாயிகள் உரிமைக்கு போராடுவோரை நக்சலைட்டுக்கள் என பரப்புரை செய்வது வரை தினமலரது திருப்பணிகளின் கணக்கிலடங்காதவை. தங்களின் வாசகர்களின் பெரும் சதவீதமானவர்களாக உள்ள அரசு ஊழியர்களின் போராட்டத்தை அவதூறு செய்து நன்றியுணர்ச்சிக்கு புது இலக்கணம் வகுத்தவர்கள் இவர்கள், முன்னாள் இலங்கை துணைத்தூதர் அம்சாவை பெருந்தன்மையானவர் என சொன்ன ஒரே தமிழ் ஊடகம் தினமலர்தான்.

மேற்கூறிய பிரிவினருக்கு எல்லாம் தினமலர் தங்களுக்கு எதிரானது என்பது தெரியும். ஆனால் பெரும்பாலான தாழ்த்தப்பாட்ட மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட இந்துக்களுக்கு தினமலர் தங்களுக்கும் எதிரி என்பது தெரிவதில்லை. அதன் இந்துத்துவா முகம் எல்லா இந்துக்களுக்கும் ஆதரவான பத்திரிக்கையைப்போல ஒரு மாயத்தோற்றத்தை தோற்றுவிக்கிறது. மதமாற்றம் பற்றி ஓலமிடும் செய்திகள், இந்து அமைப்புக்களின் செயல்பாடுகளுக்கு தரப்படும் அதீத முக்கியத்துவம், நிறைந்து வழியும் கோயில் குளம் பற்றிய செய்திகள் என்பன போன்ற செயல்களால் இது இந்துக்களுக்கான பத்திரிக்கையாக பலருக்கும் தோண்றுகிறது.

உண்மையில் அதன் பார்ப்பன சிந்தனை வாரமலர் கதைகளில்கூட பிரதிபலிக்கிறது. டிவிஆர் நினைவு சிறுகதைப் போட்டி ஒன்று வாரமலரில் நடத்தப்படுகிறது. அதில் சாதிக்கொடுமை, இடஒதுக்கீடு பற்றி வந்த மூன்று கதைகளின் சுருக்கத்தை மட்டும் பாருங்கள்.

1. இடஒதுக்கீட்டில் பலனடைந்த ஒரு குடும்பத்தின் வாரிசுகள் இடஒதுக்கீடு பற்றி தங்கள் குடும்ப நண்பர் ஒருவருடன் விவாதிக்கிறார்கள் (மதிப்பெண் எதிர்பார்த்த அளவு வராவிட்டாலும் தனக்கு இட ஒதுக்கீட்டில் மருத்துவக்கல்லூரியில் இடம் கிடைத்துவிடும் என ஒரு வாரிசு சொல்வதில் இருந்து விவாதம் துவங்குகிறது ) .குடும்ப நண்பரோ தாழ்த்தப்பட்டவர்களை முன்னேற்றுவதற்காக அரசு இடஒதுக்கீட்டை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே வழங்கி வருவதாகவும், இடஒதுக்கீட்டில் பலனடைந்த ஒரு தலைமுறை தங்கள் வாரிசுகளையும் அந்த ஒதுக்கீட்டில் பலனடைய வைப்பதால் பலருக்கு அந்த வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போவதாகவும் கவலைப்படுகிறார். உடனே மனம் திருந்துகிறார்கள் அந்த இளைஞர்கள். அந்த குடும்பத்தில் பனிரெண்டாம் வகுப்பு முடித்த மாணவர் தான் இடஒதுக்கீட்டை நாடாமல் பொதுப்பிரிவில் என்ன படிப்பு கிடைக்குமோ அதை படிக்கப்போவதாக சொல்வதுடன் கதை சுபமாக முடிகிறது. ( சென்ற ஆண்டில் முதல் பரிசு பெற்ற கதை )

2. ஒரு கிராமப்பள்ளியில் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட பிரிவு மாணவர்களை தொடர்ந்து கழிவறையை சுத்தம் செய்ய சொல்கிறார்கள் ஆசிரியர்கள். மாணவர்கள் தங்கள் வீட்டில் இது பற்றி முறையிடுகிறார்கள். பெற்றோர்கள் திரண்டு சென்று ஆசிரியர்களுடன் வாக்குவாதம் செய்கிறார்கள். மாணவர்கள் படிப்பு பாழாகிவிடுமோ என அஞ்சி பதில் நடவடிக்கையை ஊருக்கு போய் முடிவு செய்யலாமென பெற்றோர்கள் திரும்புகிறார்கள். மறுநாள் தலைமை ஆசிரியர் தங்கள் அலுவலகத்தை திறக்கும்போது சகிக்க முடியாத துர்நாற்றம் வீசுகிறது. எல்லா வகுப்பறைகளும் இதே மாதிரி அசிங்கம் செய்யப்பட்டிருப்பதாக மற்ற ஆசிரியர்களும் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். இதை யார் செய்து இருப்பார்கள் என யூகித்த தலைமை ஆசிரியர் காவல்துறைக்கு தகவல் சொல்ல கிளம்புகிறார். முந்தைய நாட்களில் கழிவறையை சுத்தம் செய்யும்படி நிர்பந்திக்கப்பட்ட மாணவர்கள் தானாகவே முன்வந்து தாங்களே பள்ளியை சுத்தம் செய்வதாக சொல்கிறார்கள். பிறகு ( இளகிய மனம் படைத்தவர்கள் கண்களை துடத்துக்கொள்ளத்தயாராய் இருக்கவும் ) இந்த செயலால் மனம் திருந்திய தலைமையாசிரியர் அவர்களை இனி இந்த வேலையை செய்யவேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு, பள்ளியை சுத்தம் செய்ய ஆட்களை அழைத்துவருமாறு தமது ஊழியரை பணிக்கிறார். ( இந்த ஆண்டு இரண்டாம் பரிசு )

3. ஒரு கிராமத்தின் சலவைத்தொழிலாளியின் குடும்பம் ஒன்றில் தன் மகளை சலவைத்துணி வாங்கி வருமாறு பணிக்கிறாள் தாய். சலித்தபடியே துணி வாங்கச்செல்லும் மகள் ( பள்ளியிறுதி மாணவி ) வழியில் தங்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையை பற்றி சிந்தித்தபடி செல்கிறார். துணி வாங்கும் வீட்டிலும் அவள் சுயமரியாதையை பாதிக்கும் செயல்கள் நடக்கின்றன. ( சலவைகாரப்பெண்னை வெறும் கையோடு அனுப்பாமல் ஏதாவது பட்சணம் கொடுத்தனுப்பு என்று ஒரு பெண் சொல்வதையும் மீதமான உணவை தங்கள் தலையில் கட்டும் தந்திரம் என சரியாக கணிக்கிறாள் அப்பெண் ). வீட்டிற்கு திரும்பியவளிடம் அவள் அம்மா, இன்று உன் அத்தை உன்னை பெண் பார்க்க வருவதாக சொல்கிறார். மனவளர்ச்சியில்லாத அத்தை மகனை மணக்க விரும்பாமல் தான் விரும்பிய இளைஞனை ( அவ்வூரில் பிணம் எரிக்கிறார் அவர் ) மணந்து அந்த ஊரிலேயே வசிக்கிறார் அப்பெண். கதையின் துவக்கத்தில் குறிப்பிட்ட அவளது வாழ்வியல் சிரமங்களைப்பற்றி மேலதிக தகவல்கள் இல்லாமல் முடிகிறது கதை. ( இவ்வாண்டு பிரசுரத்திற்கு தேர்வான ஆறுதல் பரிசுக்கதை

பரிசுக்கதைகளை கவனியுங்கள். ஒடுக்குமுறைகளால் பாதிக்கப்பட்ட கதை நாயகர்கள் யாரும் தங்களுக்கான நியாயத்தை உரத்துக்கூட கேட்கவில்லை. ஒரு முறைக்கு மேல் இட ஒதுக்கீடு எதற்கு ? என்று தினமலரின் கருத்தை சொல்வதால்தான் இந்த கதை பரிசுக்குரியதாக தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. மற்ற கதைகளும் விதித்ததை ஏற்றுக்கொள் என நமக்கு பாடம் நடத்துகிறது. கதையை கதையாக மட்டும் பார் என அறிவுரை சொல்லும் ஆட்களை செருப்பால் அடிப்பதுபோல ஒரு கருத்தை சொல்லி தான் யார் என்பதை காட்டியது தினமலர். நவம்பர் எட்டாம் தேதி வாரமலரின் ஞானாந்தம் பகுதியில் ” எந்த ஒரு மனிதனும் தான் பிறந்த குலத்திற்கு தகுந்த குணங்களையே கொண்டிருப்பான். அவரை போட்டால் துவரை முளைக்குமா ? ” என நேரடியாக மனுதர்ம விஷத்தை கக்குகிறது தினமலர். அதை விளக்க வைரம் ராஜகோபால் சொன்ன ஒரு கதையின் சுருக்கம் கீழே,

ஒரு ஞானியை கைது செய்கிறான் ஒரு அரசன் ( அவர் பிச்சையெடுத்த குற்றத்திற்காக ) . அவர் ஒரு பெரிய ஞானி என அறிந்து அவரிடம் பல விசயங்களைக்கேட்டு தெளிவு பெறுகிறான். அவர் தன் அறிவை நிரூபிக்கும் ஒவ்வொரு சம்பவத்திற்கு பிறகும் கூடுதலாக ஒரு பட்டை சாதம் தினமும் தர உத்தரவிடுகிறான் அரசன். ஒருநாள் அரசன் தான் எப்படிப்பட்டவன் என சொல்லும்படி ஞானியிடம் கேட்கிறான். ஞானியோ தயங்கியபடி நீங்கள் ஒரு சமயல்காரனுக்கு பிறந்தவர்.. ராஜாவுக்கு பிறந்தவரல்ல என்கிறார். இதை தன் தாயிடம் கேட்கிறான் அரசன், தாயும் நீ சமையல்காரனுக்குப் பிறந்தவன்தான் என ஒப்புக்கொள்கிறார். அந்த ஞானியிடம் இதை எப்படி கண்டுபிடித்தீர்கள் என கேட்கிறான் அரசன். நீ ராஜகுலத்தில் பிறந்தவனெனில் எனக்கு பொன்னையும் பொருளையும் தரச்சொல்லியிருப்பாய், சமையல்காரனுக்கு பிறந்தவன் என்பதால் பட்டை சாதம் தர சொன்னாய் என்கிறார் ஞானி. ( சில விதிவிலக்குகள் இருக்கலாம் எனவும் சொல்கிறார் வைரம்- ஜெயேந்திரனை பார்த்துவிட்டு எல்லா பிராமணனும் ஸ்த்ரீ லோலனோ என நாம் நினைத்துவிடக்கூடாதில்லையா?? )

இந்து ஆதரவு எனும் போர்வையில் தனது பார்பன சிந்தனையை வாசகர்களுக்குள் திணிக்கிறது தினமலர். இதில் ஓரளவு வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறது. தினமலரின் நீண்டகால வாசகர்கள் பலர் ‘ இனியும் இடஒதுக்கீடு எதற்கு, திறமைக்கு முன்னுரிமை தரவேண்டும் சாதிக்கு அல்ல, சாதீய வேறுபாடுகள் மறைந்துவிட்டதால் பொருளாதார ரீதியில் பின்தங்கியிருப்பவருக்கு இடஒதுக்கீடு கொடு’ எனபன போன்ற சிந்தனையோட்டத்தில் இருப்பதைக்காண முடிகிறது.

தான் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பு பெண் என புதியவர்களுடன் அறிமுகமாகும்போதே சொல்லிவிடுவேன் என்கிறார் என் தோழி ஒருவர் ( பிற்பாடு தெரிந்துகொண்டால் பழகுவதில் வேறுபாடு காட்டுவார்களோ என அஞ்சி ). தாழ்த்தப்பட்டவர் என சுலபமாக அடையாளம் காட்டும் தன் பெயரை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார் நான் அறிந்த ஒரு பொறியியல் பட்டதாரி. இவை எல்லாம் எங்கோ ஒரு மூலையில் நடப்பவை அல்ல, தொழில் நகரமான கோவையில் நடந்தவை. தனிக்குவளை போய் டிஸ்போசபிள் கப் வந்ததுதான் சாதிவேறுபாட்டை களைவதில் நாம் கண்ட முன்னேற்றம். கிராமப்பகுதிகளில் முரட்டுத்தனமாக வெளிப்படும் ஜாதீயம் நகர் பகுதிகளில் நாசூக்கான வழிகளில் வெளிப்படுகிறது அவ்வளவுதான்.

இந்த வெளிப்பூச்சு சமத்துவத்தை இடஒதுக்கீட்டிற்கு எதிரான ஆயுதமாக்கும் தினமலர்தான் பக்தியின் பின்னால் நின்று வர்ண வேறுபாட்டை நியாயப்படுத்துகிறது. பாம்பையும் பார்பானையும் கண்டால் பார்பானை முதலில் அடி என்றார் பெரியார், அப்போது எத்தனை பிராமணர்கள் தாக்கப்பட்டார்கள் ?? ஆனால் பசு ஒரு தெய்வம் என செய்யப்பட்ட பிரச்சாரத்தால் செத்த மாட்டை அறுத்த தலித்துகள் எரித்துக்கொல்லப்பட்டார்கள் வடக்கே. வார்த்தைகளின் பின்னால் இருப்பவனின் நோக்கம்தான் பின்பற்றுபவனின் செயல்பாட்டைத் தீர்மானிக்கிறது. ராஜராஜனுக்கு பிறகு வந்த சோழ அரசர்கள் பிராமணரல்லாத மக்களை படிப்படியாக தஞ்சை நகரை விட்டு வெளியேற்றினார்கள், இது வரலாறு. இதற்காக யாரும் சமகால பிராமணரிடம் வாக்குவாதம் செய்தால் அது நியாயமில்லை என்று சொல்லலாம். ஆனால் இன்றைக்கும் எம் மக்களையும் எங்கள் மொழியையும் வழிபாட்டில் தொடங்கி இசை வரை ஒதுக்கிவைக்கும் வழக்கத்தை என்ன செய்வது ? போராடு என்றனர் பெரியாரும் அம்பேத்கரும், அடுத்த ஜென்மம் வரை காத்திரு என்கிறது தினமலர்.

I.I.T. இடஒதுக்கீடு தொடர்பான வழக்கில் ” இரண்டாயிரம் ஆண்டு காத்திருந்தவர்களால் ஒரு வருடம் காத்திருக்கமுடியாதா” என ஒரு நீதிபதியை கேட்க வைத்தது எது ?. மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோவிலில் ஆலய நுழைவுப்போராட்டம் நடந்தபோது மீனாட்சி செத்துவிட்டாள் எனக்கூறி அர்ச்சகர்களை வெளிநடப்பு செய்யவைத்தது எது?. சிறீரங்கம் உஷாவைத்தவிர மற்ற எல்லா சௌபாக்கியங்களும் சிறையில் ஜெயேந்திரனுக்கு தரப்பட்டது. தன்னை எதிர்த்தவனை கொல்ல சூத்திரனை நியமித்த ஜெயேந்திரன் சிறையில் தனக்கு சமைக்க மட்டும் பிராமணனை நியமிக்க சொன்னது ஏன் ? எல்லோரும் சமமென்றாகிவிட்டபிறகு ( தினமலர் கணிப்பின்படி) அனைத்து சாதியினரும் அர்ச்சகராவதை தடுப்பது எது ? கே.ஆர். நாராயணன் குடியரசுத் தலைவரானபொழுது திருப்பதி தேவஸ்தானம் இனி தாங்கள் விரும்புபவர்களுக்கு மட்டும்தான் முதல் மரியாதை தருவோம் என முடிவெடுத்த திமிரின் அடித்தளம் எங்கிருக்கிறது ?

தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பை சேர்ந்த தினமலர் வாசகர்கள் அல்லது தினமலரது கருத்துடன் உடன்படுபவர்கள் மேலே உள்ள கேள்விகளுக்கு விடைகாண முற்படுங்கள். அதுதான் சமத்துவத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான முதல் படி. அதைவிட்டுவிட்டு வாரமரலரின் கதை நாயகர்களைப்போல கையைக்கட்டிக்கொண்டு நானே கக்கூசை கழுவுறேன் சாமி என்றால் நம் பிள்ளைகளுக்கும் துடைப்பம்தான் மிஞ்சும்.

-நன்றி வில்லவன்

வேட்டைக்காரன்... அடேங்கப்பா !

படம் இன்னிக்கு தான் வெளியாகுது, முன்பதிவு தொடங்குகிறது என்ற கேள்விப்பட்டதும், சிங்கப்பூர், கோல்டன் வில்லேஜ் யூசுன் திரையரங்கில் நேற்று மாலை நுழைவுச் சீட்டு பெற காந்திருந்தவர்களின் நீண்ட வரிசை தான் மேலே பார்க்கும் படம்.


மிக்க நன்றி : காலம்

சீமான் உள்ளிட்ட ‘முற்போக்கு’ நரிகளின் தேவர் சாதிவெறி

தமிழ்த் தேசியம், தமிழீழம், பெரியார் கொள்கை பற்றி எல்லாம் மேடைதோறும் முழங்குபவர்களும் சரி, தமிழகத்தில் “முற்போக்கு சக்திகள்’எனத் தம்மைக் கருதிக் கொள்வோரும் சரி, உள்ளூர சாதிவெறி புழுத்து நாறுபவர்களாகத்தான் இருக்கிறார்கள். அதிர்ச்சியூட்டும் இந்த உண்மைகள், அண்மைக்காலத்தில் ஒவ்வொன்றாக அம்பலமாகத் தொடங்கியுள்ளன.

மேடை தோறும் ஈழம், பிரபாகரன், தமிழ்த் தேசியம் பற்றி உணர்ச்சி பொங்கப் பேசியும், தன்னைப் பெரியாரின் பேரன் என்று முழங்கியும் வந்த திரைப்பட இயக்குநர் சீமான், பிரபாகரன் படம் பொறித்த சட்டையணிந்து வந்து தேவர் ஜெயந்தி விழாவில் கலந்து கொண்டு தன் சாதி வெறியை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். சீமானின் தேவர் சாதிப் பற்றை பெரியார் தி.க. ஆதரவு இணையதளம் மட்டும் விமர்சித்துள்ளது. இதுவரை “தம்பி’சீமானை சீராட்டிவந்த மற்ற ஈழ ஆதரவு சக்திகளோ, இப்போது அவரைக் கண்டுகொள்ளாது கைகழுவி விட்டுவிட்டன. இவர், ஏற்கெனவே தனது “தம்பி’ திரைப்படத்தில் தேவர் புகைப்படத்தை இடம்பெறச் செய்தபோதே விமர்சிக்கப்பட்டார். அதனைத் தவறென ஒத்துக் கொண்ட சீமான், இப்போது தேவர் ஜெயந்தியில் கலந்து கொண்டதை, “இம்மானுவேல் சேகரனுக்கும் மாலை போட்டதை”க் குறிப்பிட்டு நியாயப்படுத்தியுள்ளார். அதாவது, சாதி ஒடுக்குமுறையாளருக்கும் ஒடுக்கப்பட்டவருக்கும் ஒரே மரியாதை. இதுதான், இந்தப் “பெரியாரின் பேரனது’சாதி ஒழிப்பு சமத்துவம்!

இதே பித்தலாட்டத்தைத்தான் புரட்சி பேசும் சி.பி.எம். கட்சியும் செய்திருக்கிறது. சி.பி.எம்-மின் “தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி’ தாழ்த்தப்பட்டோர் உரிமைக்காக உத்தப்புரத்தில் போராடுகிறது. அதே கட்சியின் பொதுச் செயலர் என்.வரதராசன், அறுவை சிகிச்சை முடித்து கறுப்புக் கண்ணாடி அணிந்தவாறே, சாதி ஒடுக்குமுறையின் சின்னமான தேவர் சிலைக்கு ஓடோடிப் போய் மாலை போட்டு மரியாதை செய்தார்.

சென்ற ஆண்டு தேவர் ஜெயந்தியை ஒட்டி, சாதிவெறியாட்டம் ஆடிய சட்டக் கல்லூரியின் ஆதிக்க சாதி மாணவர்கள், தாழ்த்தப்பட்டோரிடம் வாங்கிக் கட்டிக்கொண்டதை, சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போதெல்லாம், “ஒரு மாணவனைப் போய் இந்த அடி அடித்தார்களே’ என்று சுயசாதிவெறியோடு ஒரு வருடமாக பேசியும் எழுதியும் வந்த வலது கம்யூனிஸ்டு கட்சியின் தா.பாண்டியன், தன் கட்சியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரான லிங்கத்தை பசும்பொன்னுக்கே அனுப்பிவைத்து தேவருக்கு மரியாதை செய்தார். முதலாளிகளின் சீட்டாட்டக் கிளப்பான “லயன்ஸ் கிளப்”பில் முத்துராமலிங்கம் என்ற சொந்த சாதிக்காரர் இருப்பதால், அந்த கிளப்பின் விழாவை தா.பாண்டியன் வாழ்த்தும் விளம்பரம் “ஜனசக்தி”யில் வெளிவந்துள்ளது. தேவர் சாதிவெறித் தலைவர்களான முத்துராமலிங்கத் தேவர், மூக்கையாத் தேவர் போன்றோருக்கு அவ்வப்போது சிறப்புக் கட்டுரைகளை வெளியிடும் ஜனசக்தியில் பணிபுரியும் ஜீவபாரதியோ, டஜன் கணக்கில் தேவர் பெருமை பேசும் நூல்களையும் வெளியிடுபவர். ஜனசக்தி ஆசிரியர் தா.பாண்டியனோ, முக்குலத்தோர் சாதிகளில் ஒன்றான அகமுடையார் சங்க கல்வி அறக்கட்டளை விழாவில் கலந்துகொண்டு “அதில் என்ன தவறு?”என நியாயப்படுத்துபவர்.

“முதுகுளத்தூர் சாதிக் கலவரத்தை நிறுத்தவேண்டுமானால், முத்துராமலிங்கத்தைப் பிடித்துச் சிறைக்குள் தள்ள வேண்டும்”எனக் கோரியவர் பெரியார். அவர் ஆரம்பித்த தி.க.வின் “விடுதலை’”பத்திரிக்கையோ, வழக்கம்போல இந்த ஆண்டும் “தேவர் ஜெயந்தி’விழாவிற்கு விளம்பரம் வாங்கிப் பிரசுரித்துக் கொண்டது. சமூகநீதி, சாதி ஒழிப்பு, சமத்துவம் என்றெல்லாம் வாய்ப்பந்தல் போடும் வீரமணி கும்பலின் பித்தலாட்டம், தேவர் ஜெயந்தியோடு மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. திராவிடர் கழகத்தின் தென்மாவட்டப் பிரச்சாரக் குழுத் தலைவராக இருக்கும் தே.எடிசன் ராஜா, நாடார் சங்கத்திலும் செயல்படுகிறார். மும்பையில் நாடார் சங்கம் நடத்தும் காமராசர் நினைவுப் பள்ளி விழாவில் எடிசன் ராஜாவுக்கு “நாடார்”வால் முளைத்து, “எடிசன் ராஜா நாடார்’ஆக மாறினார். பாரம்பரியமான திராவிட இயக்கக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரும், தி.க.வின் தகவல் தொடர்பு செயலாளருமான வழக்கறிஞர் அருள்மொழியின் தாயார் சரசுவதி சென்ற ஆண்டு மறைந்தபோது, “இந்து” நாளேட்டில் தந்திருந்த அஞ்சலி விளம்பரத்திலும் தனது “உடையார்”சாதி அடையாளத்தைத் தெளிவாகவே காட்டியிருந்தார்.

தேவர் சாதியைச் சேர்ந்த திரைப்பட பிரபலங்கள், தங்கள் சாதி விழாக்களில் அண்மைக்காலமாகக் கலந்துகொண்டு சாதி வளர்க்கின்றனர். இவர்களில் செந்தில், மனோரமா, விவேக் வரிசையில் இப்போது தி.மு.க.வைச் சேர்ந்த திரைப்படப் பாடலாசிரியர் வைரமுத்துவும் இணைந்துவிட்டார். நகைச்சுவை நடிகர் கருணாஸ், தேவரைப் புகழ்ந்து “முக்குலத்தின் முகவரி”எனும் பாடல்தொகுப்பை வெளியிட்டிருக்கிறார். இதில் முகவரியை எழுதுவதற்கு வைரமுத்து “திருப்பாச்சி அறுவாளை’’த் தூக்கிக் கொண்டு குதித்திருக்கிறார்.

“ஒடுக்கப்பட்ட மக்களே ஒன்று சேருங்கள்”என்ற கொள்கை முழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கும் வே.ஆனைமுத்துவின் மார்க்சிய-பெரியாரியப் பொதுவுடமைக் கட்சியோ, “வன்னியர்களே ஒன்றுசேருங்கள்”என்று சொல்லவில்லையே தவிர, வன்னியகுல சத்திரிய “சமூகநீதி’யைத் தாண்டி வரவே இல்லை.

“அம்பேத்கரின் சாதி ஒழிப்பு செயல்திட்டங்களை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள’ச் சொல்லி சி.பி.எம். கட்சிக்கு “பாடம் நடத்தும்”தலித் முரசில், “இந்து ஆதிதிராவிட மணமகனுக்கு அதே உள்பிரிவில் மணமகள் தேவை”என விளம்பரம் வருகிறது. சாதி காக்கும் இச்செயல் ஒவ்வோர் இதழிலும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

“சாதியை மறந்து தமிழர்களாக நாம் ஒன்றுபட வேண்டும்”என கருணாநிதி பேசுகிறார். ஆனால், அவரின் மகள் கனிமொழியோ, திருப்பூர்-மல்லம்பாளையம் நாடார் சங்கக் கல்வி நிறுவன விழாவிற்கு நாடார் சாதி தி.மு.க. அரசியல்வாதிகளான சற்குணபாண்டியன், கீதாஜீவன், பூங்கோதை போன்றவர்களுடன் கலந்து கொண்டு “நாடார்களாக ஒன்றுபடுகிறார்’.

பெரியாரின் கொள்கைகளைத் தங்கள் கொள்கையாகக் கருதுவோரும், தமிழ்த்தேசியத்தை வென்றெடுக்கக் களம் கண்டிருப்பவர்களும், சாதி ஒழிப்பிற்குப் பிறகுதான் சோசலிசம் எனத் தலித்தியம் பேசுபவர்களும், தாங்கள் கொண்டிருக்கும் இலட்சியத்திற்குக் கூட விசுவாசமாக இல்லாமல் சாதி உணர்வாளர்களாகவோ, வெறியர்களாகவோதான் இருக்கிறார்கள். தங்களின் தோலைக் கீறி சாதி இரத்தம் ஓடுவதை அவர்களாகவே ஒவ்வோர் நிகழ்விலும் தெளிவாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியும் விடுகின்றனர்.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக சமூகத்தை சாதி எனும் நுகத்தடி அழுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. மனிதநீதிக்கு எதிரான சாதி ஆதிக்கவெறியை அழிப்பதற்கு, மாபெரும் சமூகப் புரட்சியே தேவைப்படுகிறது. அப்புரட்சி, சாதி வெறியர்களுக்கு எதிரானது மட்டுமல்ல, முற்போக்கு வேடம் போடும் இத்தகைய களைகளுக்கும் எதிரானதுதான். இத்தகைய சுயசாதி மோகம் கொண்டோர்களையும், சாதியத்தைப் பாதுகாத்துவரும் ஓட்டுப் பொறுக்கிகளையும் களைந்தெறியாமல் சாதிவெறிக்கெதிரான போராட்டத்தில் முன்னேறிச் செல்லவே முடியாது.


-புதிய ஜனநாயகம், டிசம்பர்’ 2009